What happens in Vegas

…does not stay in Vegas natuurlijk. Anders heeft een blog weinig zin. Ons weekend in Vegas zit erop en we zijn inmiddels aangekomen in Hurricane, een plaatsje in de buurt van Zion National Park.

Maar goed, terug naar Vegas. Op donderdagmiddag aangekomen en overnacht in Planet Hollywood aan de Strip, één van de bekendste straten van de wereld. Voor degenen die niet bekend zijn met Vegas: de Strip is een hele lange straat (kilometer of 6-7) waarlangs allemaal grote hotels en casino’s liggen. Bijna alle hotels hebben een bepaald thema: New York, Parijs, Venetië etc. Donderdagavond een beetje rondgelopen en voorbereid op de volgende dagen.

Vrijdag eerst naar de “Gold & Silver Pawn Shop” gegaan, van de tv-serie Pawn Stars. Aangezien wij wekelijks hiernaar kijken, wilden we even naar binnen. Dat dachten meer mensen. Anderhalf uur moeten wachten buiten, omdat er opnames waren. Toen we eenmaal naar binnen mochten, was er van de bekende gezichten natuurlijk niemand daar. Althans niet in levende lijve: wel op t-shirts, mokken en posters. De winkel stelde al weinig voor (heel klein), maar aangezien de helft gereserveerd was voor merchandising, was het lachwekkend hoe weinig “normale” goederen er te koop waren: drie gitaren, een motor en vijf revolvers. Aangezien we geen problemen met de douane wilden, toch maar van de aankoop afgezien.

Dan maar naar het Outlet Center. Minder Duitsers dan verwacht, dus dat viel mee. Winkels vielen wat tegen, maar voor degenen die bang zijn dat Daniëlle met lege koffers terugkomt: die angst is ongegrond.

’s Avonds begon Vegas dan echt. De hotels zijn eigenlijk allemaal ministadjes met casino’s, winkels, restaurants, lichtshows, optredens en ga zo maar door. In Planet Hollywood dansten dames in lingerie op tafel en ook de vrouwelijke croupiers waren schaars gekleed. Bah. Op zoek naar een restaurantje besloot ik mijn eerste gokje te wagen. Ik ging aan een blackjack tafel zitten, waar de vrouwelijke croupier mij begroette. De mannelijke croupier aan de tafel hiernaast riep: “Never play with a woman, they only take money!” Advies opgevolgd. Naar zijn tafel gegaan. Zeven keer achter elkaar gewonnen. 70 Dollar winst. Gestopt, en dus konden we eigenlijk gratis eten. Lekker Mexicaans gegeten. Op de terugweg naar ons hotel toch nóg een gokje gewaagd. Etentje bleek toch niet gratis.

Zaterdag vrijwel de hele Strip verkend, en gerealiseerd dat veel mensen toch makkelijk hun geld kwijtraken. Op straat was er een artiest die drie drankdopjes had en één propje. Voor 100 of 200 dollar kon je aanwijzen waar het propje zat, en zo je geld verdubbelen. Jonge Engelsman stond te kijken, wilde eigenlijk niet meedoen, maar werd opgejut door (waarschijnlijk?) iemand die bij de act hoort. Iedereen dacht dat het propje links zat. Wij ook. Engelsman ook. Propje zat rechts. Engelsman 200 dollar kwijt. Artiest gaf Engelsman tweede kans. Hij liet het dopje half op propje staan, nam 150 dollar aan van de jongeman, en raakte het dopje nog heel even aan zodat het propje bedekt was. Engelsman wees het dopje aan. Geen propje. 350 Dollar kwijt in 45 seconden. Welcome to Vegas!

’s Avonds geweest eten in een Sports Bar, waar je op vele grote schermen allemaal sporten kan bekijken die wij toch niet snappen. Zelfs de tafels hadden ieder een eigen tv. En jawel, ook op elke wc hing er één. Tja.

Na een lange dag, op de weg naar onze kamer (in Monte Carlo, waar we overigens ook vrijdag hebben overnacht), op de valreep nog één gokje gewaagd. Tien minuten later, en 100 dollar rijker, verliet ik het casino voor de laatste keer. Of, om de vrouwelijke croupier, mét kleding, te quoten: “You, sir, are leaving Las Vegas as a winner.” Als één de weinigen…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *