Page, Monument Valley en Route 66

Eén van de nadelen van de shutdown is dat de toeristen zich verzamelen op de plekken in de buurt van de nationale parken (in plaats van de parken zelf), en dat daardoor vrije hotelkamers schaarser worden en de prijzen stijgen. Zodoende betaalden we voor ons driesterrenhotel in Page woensdag meer dan onze hotels in San Francisco en Las Vegas. Maar ja, dan zit je wel in Page.

In Page heb je enkele mooie bezienswaardigheden, zoals de Horseshoe Bend en de Antelope Canyon. De hotelmevrouw raadde ons ook een fantastische wandeling aan die zou leiden naar de “hanging garden”. Met de Angels Landing in ons achterhoofd dus meteen onze wandelschoenen aangetrokken en richting de route gereden. De drie fuchsia’s die we aan het einde van de halfuur durende wandeling tegenkwamen zijn tot nu toe het dieptepunt van onze vakantie.

’s Middags de Horseshoe Bend en Walmart bezocht. De eerste biedt een prachtig uitzicht op de Colorado River, de tweede een fles wijn voor Daniëlle (“voor oppe hotelkamer”) en wasmiddel. Inderdaad, wasmiddel. Want Daniëlle heeft wat vieze kleren van ons gewassen. Alleen, zonder Miele. In de badkuip. Met de hand. Ik vroeg me af of ze soms last had van heimwee. Durfde het echter niet te vragen.

Donderdagochtend naar de Antelope Canyon, een soort grot die is ontstaan door een eeuwenlange wisselwerking tussen water en wind en geweldige kleuren en vormen heeft. Dit gebied wordt beheerd door Indianen, en die doen niet aan nationale parken, dus het was gewoon toegankelijk. Tegen betaling natuurlijk, dat dan weer wel. Maar goed, onder leiding van Winnetou een indrukwekkende tour gedaan, wat onder andere onderstaande foto opleverde:

20131006-235933.jpg

Daarna door naar Monument Valley, dat niet in ons oorspronkelijke plan zat, maar een waardige vervanger was voor de gesloten Bryce en Grand Canyon. Monument Valley is hét symbool van het Wilde Westen. Een van de bekendste foto’s tot op heden was die met John Wayne, uit 1939:

20131006-235138.jpg

Tot op heden.

20131006-235653.jpg

’s Avonds wilden we graag slapen ergens tussen Monument Valley en de Grand Canyon. Dat wilden meer mensen. Er was woensdagavond werkelijk geen enkel hotel te krijgen voor donderdag, binnen een straal van 100 km. En dus kwam plan B: Airbnb. Hiermee kun je bij mensen thuis slapen. Soms heb je het rijk voor je alleen. Soms niet. Wij niet. Er was slechts één plek beschikbaar in de buurt waar wij wilden. Voor een prikkie ook nog. Bij Alan, een meneer uit Hawaï. Meteen geboekt, en drie minuten later de bevestiging: Alan zag ons graag komen. Daniëlle heeft de nacht ervoor niet zo goed geslapen, maar Alan bleek een hele aardige, behulpzame man, die beweerde het niet voor het geld te doen, maar omdat ‘ie zich te pletter verveelde. Hij adverteerde ook met een eigen fitnessruimte. Haha, die Alan! Hij had een kamertje met wat apparaten die hij hoogstwaarschijnlijk enkele jaren geleden via Marktplaats op de kop heeft getikt. Hij vertelde dat hij het zonde vond dat nog nooit iemand ervan gebruik heeft gemaakt. Dat zal hij de gasten ná ons ook kunnen vertellen.

Veilig wakker geworden en via de Coal Mine Canyon (je moet toch wat zonder Grand Canyon) richting het stadje Flagstaff, waar we de nacht hebben doorgebracht. De volgende dag, zaterdag, vroeg opgestaan om via onder andere de Route 66 in Los Angeles aan te komen. Zo’n 800 km. Hier liggen we nu op een minuut lopen van de bekende Sunset Boulevard in Hollywood voor wederom een prikkie in een miljoenenappartement. Airbnb natuurlijk! Bij Charles (52) en Joseph (74), een olijk koppel, dat gewoon graag nieuwe mensen ontmoet en ze een whisky aanbiedt. Weigeren is onbeleefd. En dus proosten we maar. Op LA, maar vooral op Alan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *